İlkelerimiz
Üzerine Ahdimiz Olan On İlke
Bunlar bir liste değil, bir yeminin maddeleridir. Her ilke, günlük hayatta sınanan bir sözdür.
Ahlak her öğretiden üstündür.
Bilgi bir süstür; ahlak ise özdür. Süsü olmayan bir insan eksik kalır, ama özü olmayan bir insan tehlikelidir. Biz önce özü ararız.
İnsan onuru dokunulmazdır.
Hiçbir inanç, hiçbir dava, hiçbir gerekçe bir insanı aşağılamaya izin vermez. Bir insanı incitmek, hakikate yürüdüğünü sananın ilk düşüşüdür.
Gizlilik, kötülüğü saklamak için değil; emaneti korumak içindir.
Sükûtumuz bir sırrın ağırlığındandır, bir suçun utancından değil. Neyi sakladığımız değil, niçin sakladığımız önemlidir.
Ehlibeyt sevgisi, insanı incitmemekle başlar.
Dilinle sevip elinle kırıyorsan, sevgin henüz kalbine inmemiştir. Sevginin ilk işareti, incitmekten korkmaktır.
Mehdi beklentisi, ahlakî hazırlık bilincidir.
Beklemek, tarih hesaplamak değildir. Beklemek; o gün geldiğinde yüzümüzün kızarmayacağı bir ahlakı bugünden kuşanmaktır.
Sır, üstünlük değil sorumluluktur.
Bir sırra ortak olmak, kimseden üstün olmak değil; daha ağır bir yük taşımaya razı olmaktır. Sır taşıyan, önce kendine karşı dürüst olmalıdır.
Liderlik hizmettir.
Bizde önde olan, en çok emek verendir; en çok emredilen değil. Hizmet edemeyen, yönetemez. Otorite bir makam değil, bir emanettir.
Hiçbir kişi hakikatin yerine geçemez.
İnsanlar yol gösterebilir ama yolun kendisi olamaz. Kişiye tapan, hakikati kaybeder. Biz kişiyi değil, ölçüyü büyütürüz.
Kul hakkı, bütün derecelerin üzerindedir.
En yüksek manevî derece bile, bir kul hakkının altında ezilir. Hesabı en zor olan borç, insanların birbirine olan borcudur.
Bu yol gösterişin değil, sükûtun yoludur.
Görünmek isteyen çok, olgunlaşmak isteyen azdır. Biz azın yolundayız. Sükût, boşluk değil; dolu olanın tevazuudur.
İlkelerimiz duvara asılan sözler değil; her sabah yeniden verdiğimiz ahitlerdir.